23 Şubat 2015

Yutma Fobisi Vol.11 : Psikologuma Neden Güvenemedim?

Herkese haftanın ilk iş gününden merhaba. Son zamanda yaşanan olaylar nedeniyle yazmak gelmedi içimden, nasıl gelirdi ki? Söylenecek her şey söylendi, geriye bir tek elle tutulur adımlar atmak kaldı yoksa daha çok insanımızın canı yanacak.
Umut ediyorum sadece...

Çok da eğlenceli bir post yazmak gelmedi içimden o yüzden şu yutma fobisi konusuna geri döneyim istedim. Bu konuyla ilgili en son aralık ayında yazı yazmışım. O zamandan bu zamana neler oldu ve psikologa gitmeyi bırakmamın, psikologuma güvenemememin kendimce nedenlerini yazmak istedim.

Hastaneye gidip hap denemeyi bıraktım. Dana önce tiroid problemim olduğundan bahsetmiştim. Doktorum Euthyrox 25 adlı ilacı verdi. Her gün 1 tane içiyorum, içerken hala biraz korkuyorum ancak bu haplar minnacık. Minnacık diyorum ya, bu minnacık dediğim haplar bile bir zamanlar kabus görmeme yetiyordu. Minnacık da olsa hap yutmaya başlamamı başarı olarak görüyorum. Daha büyüğünü ise şimdilik düşünmek istemiyorum sanırım.

Psikolog olayına gelince daha önce "Psikolog Arayışı" yazımda psikolog seçerken neler yaptığımdan bahsetmiştim ancak yine de çok başarılı olamamışım, psikologumla kimyamız tutmadı, güvenemedim ya da her neyse. Olmadı işte. Adını yazıp ekmeğiyle oynamak istemiyorum ancak bana çok da yardımcı olamadı.

Psikologa gitmeyi bıraktıktan sonra üstünde bir süre düşündüm, neden güvenemedim diye. Olabilir dediğim sebepleri aşağıda sıralıyorum. Okuyanlar saçmalık diyebilir veya bana hak verebilir bilmiyorum ama benim gibi psikologa giden ancak güvenemeyenlere yardımcı olur belki.

Birincisi; ilk görüşmemizde benim problemime benzer bir vakası olup olmadığını sormuştum psikologuma. O da olmadığını ancak korku ve kaygı problemleri ile ilgili vakalarda çalıştığını ve başarılı olduğunu söylemişti. Devam eden seansların birinde endişelerimden bahsettiğimde daha önce boğulma korkusu ile ilgili çalıştığını ve başarılı olduğunu söyledi. Bir söylediği ötekini tutmadı yani. Beni yüreklendirmek ve işe yaradığına inandırmak için tedavi amaçlı söylenmiş bir cümleydi belki ama düşününce hatırladığıma göre güvensizliğime temel oluşturmuş olabilir diye düşündüm, kim bilir?

İkincisi; daha önce boğulma korkusu için yazdığım "Ve Perde!" yazısında bahsettiğim tuhaf tutumu. Detayını okumak için tık tık.

Üçüncüsü ve bence en önemlisi ise yutmayla ilgili anatomi problemi. Seansların birinde psikologum yutarken ne olmasından korkuyorsun bana çizer misin, mesela orayı nasıl hayal ediyorsun, soluk borunu ve yemek borunu dedi. Ben de aldım kağıdı kalemi çizdim ancak yemek borusunu vücudumuzun ön tarafına doğru, soluk borusunu ise sırt tarafına doğru çizdim ve anlattım. Sonra doğru mu biliyorum, siz nasıl biliyorsunuz diye sordum. O da, doğru ben de yemek borusunu önde, soluk borusunu arkada biliyorum dedi. Bu konu böylece kapandı. Sonra seansı düşünürken soluk borusu ile yemek borusunun yerini yanlış çizdiğimi fark ettim ve internetten yutma işlemi nasıl oluyor, soluk borusu yemek kaçmaması için nasıl kapanıyor diye bir video izledim. Evet gerçekten de yanlış çizmiştim ve benim gibi psikologum da yanlış biliyordu. Beni boğulmayacağıma inandırıp süreci anlatan insan yutma ve soluk alma mekanizmasını oturup incelememişti bile. Anlık bir hata diyeceksiniz belki ama en büyük güven kaybı bu noktada oldu bende. Araştırmamıştı, incelememişti. Okulda ne öğrettilerse onu uygulamıştı bana göre.


Böylece psikolog maceram hüsranla sonuçlandı. Bu deneyim bana şunu öğretti, "Güvenmediysen devam etme!". Sizlere de en büyük tavsiyem budur.

Bunun yanında yukarıda bahsettiğim yutma işleminin anlatıldığı videoyu izlemek beni inanılmaz bir şekilde rahatlattı. Bundan sonra hap yutarken vücudumun çalışma şeklinin buna izin vermeyecek şekilde tasarlandığını düşünmeye zorladım kendimi. Eğer siz de benim gibi boğulma korkusu yaşıyorsanız ve bu güne kadar açıp bu iş nasıl oluyor diye izlemediyseniz mutlaka izleyin ve en en en önemlisi kendinize güvenin. Bu gibi süreçlerde çevrenizden destek beklersiniz, aynısını ben de bekledim ama bilin ki bu yolda yalnızsınız. Çevrenizde güvendiğiniz, inandığınız insanların aslında o kadar da destek olmadığını fark edebilirsiniz. Çaba sarf etmediğinizi, abarttığınızı söyleyenler de çıkacak emin olun. Bu yüzden sadece ve sadece kendinize güvenin ve yapabileceğinize inanın.

Bu konuyla ilgili şu saatten sonra yazı yazar mıyım bilmiyorum, ciddi bir gelişme olmadığı sürece yazmayacağım sanırım. Ancak yutma fobisi olan herkesin sorularına yorumlar üzerinden cevap vereceğime emin olabilirsiniz. Yardımcı olabilirsem ne mutlu bana!

Son olarak...
Korkmayın, yapın!

28 yorum:

  1. Herşeyde var bir hayır..yanlış seçimin biile bir hayrı olabiliyor..

    YanıtlaSil
  2. Güvenli yutma stratejileri diye bir şey var aslında onları öğrenmek işe yarayabilir diye düşünüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güvenli yutma stratejisi konusunu duymamıştım daha önce, araştıracağım, teşekkür ederim.

      Sil
    2. Rica ederim. İnternetten video falan araştırdım ama İngilizce olunca pek bişey anlayamadım. Haberlerinizi bekliyorum.

      Sil
    3. Ben aşağıda linkini yazdığım videoya denk gelmiştim. Bu videonun 0:30 ile 2:00 süresi arasını izleyebilirsiniz.

      https://www.youtube.com/watch?v=WjhH3gte9K0

      Sil
    4. Hanımefendi daha öncede yazmıstım aynı sorunu yaşıyoruz diye yutma testi vs yapıldığından bahsetmiştim tanıdık bir kbb uzmanı abim mr istedi onda bişey çıkmadı fakat fiziki muaynede bademciklerin ve dil kokunun buyuk oldugunu yemek yerken huylandirabilecegini soyledi yani ameliyat diyor ben korktuğum için suan yanaşmadim :) Psikolojik tedaviyi çok once denemis ayni sizin gibi bana fayda sagliycagina inanmadigim icin birakmiştim bazı gun ilerleme kaydediyorum rahat yiyiyem dedigim seyleri yiyorum ama bazi gunde hersey takiliyor başa donuyorum :( hap map mumkun degil suan icin ihtiyac olursa suda eriyen ilaclarla idare ediyorum aklinizda antibiyotikler çok buyuk haplar onunda suda eriyeni var cec diye birsey inş. atlatiriz bi ilerleme kaydederseniz buraya yazın bende kaydersem yazarim gecmiş olsun saglicakla kalin

      Sil
    5. KBB uzmanı muayenede yutmama engel fikizi bir durum olmadığını söyledi. MR çektirmedim ama. Benim de yutma durumum değişkenlik gösteriyor bazen takılmadan yiyebiliyorken bazen takılabiliyor. Antibiyotik olarak CEC kurtarıcım olmuştu benim de. Paylaşım için teşekkürler.

      Sil
  3. Merhaba, iyi akşamlar. Sırf size yanıt verebilmek için giriş yaptım. Öncelikle yazım tarzınız ve üslubunuzu çok beğendim insana bu kadar değer verdiğiniz için teşekkür ederim. Ben de 18 yaşındayım ve genel olarak anlık tedirginliklerim vardır, karanlıktan korkarım vs. Geçen gün televizyon izliyorum aynı zamanda yemek yiyorum. Sanırım dalgınlığım ile büyük bir lokma attım fazlaca çiğnemeden yuttum hoop boruyu bir tıkattı yaklaşık on, on beş saniye nefessiz kaldım ki o an aklıma ilk gelen şey ölüm oldu, ölümden çok korkan biriyimdir ve ölüme çok yaklaştığımı hissettim fakat daha sonrasında beş on dakika sonra bile yemeğime devam ettim hiçbir şey olamamış gibi. Üzerinden on gün falan geçti bir gün otobüsteyim annem ile bütün gün yemek yemedim bakkaldan bisküvi ve çubuk kraker aldım bisküviyi yedikten sonra çubuk krakeri yerken yine takılmasın mı boğazıma kraker anam anam zar zor yuttum tabi panikten oturduğum yerden kalkıp şoförün yanına kadar gitmişim :), yemeye devam etmek istedim fakat boğazımda dizildi. O günden sonra da çok takmadım devam ettim aynı şekilde yemeye fakat iki gün önce yemek yerken aklıma aynı soru geldi yeniden ya şimdi yemek boğazıma kaçarsa bu soru aklıma geldikten sonra oturduğum yemek bana ziyan oldu, yemeğin yarısını iki üç dakikada bitirmişken geriye kalan kısmını on dakikada bitirdim iki üç defa ağzımdakini çıkarak. Sorunum iki gündür devam ediyor fakat yutkunamadığım zamanları unutunca geçiveriyor birden bire, benim sorunum her ne kadar sizinkinin yanında küçücükte kalsa ben de böyle korkutucu şeyleri yaşamış biri olarak sizlere tavsiyem akla getirmek, bu sorunları düşünmek bu işin en kötü yanı aslında benim bu bloga girip bu yazıyı okuyup, yorum yapmam bile kendimde yutkunma sorunu olduğunu kabul etmem anlamına geliyor biliyorum yanlış yaptığımı kendime engel olamadım :) Size tavsiyem yazı yazmayı vs bırakın, hiç böyle bir sorununuz yokmuş gibi hayata devam etmeye çalışın ne insanlar var, onları gözümüzün önüne koyup kendimizden utanmalıyız.. İyi akşamlar, geçmiş olsun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumunuz için teşekkür ederim. Boğulma korkusu atlatmışsınız hem de iki defa. Aklınıza gelince zorlanıyor olmanız normal. Ben de bir şey yiyip içerken boğulma korkumu düşününce daha çok takılıyor yediklerim. Dediğiniz gibi çok düşünmemek lazım ancak ben bu problemimi yenmek için araştırma yaptığımda pek bir gelişme kaydeden kişiye ulaşamadım. Ben de bir yola çıktım ve deneyimlerim aynı problemi yaşayanlara belki faydalı olur diye paylaşmaya karar verdim. Bu problemimi yok sayıp devam etseydim şimdi minnacık da olsa içebildiğim hapları bile hala içemiyor olurdum. Sizde çok büyük bir problem yok gibi ancak sorununuz devam ederse bir psikologa danışmakta yarar var. Çok geçmiş olsun.

      Sil
  4. Durumunuzda bir degisiklik var mi acaba gelisme oldu mu. Ben de bunun caresini ariyorum da:) bende de var ayni problem

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Son durum buraya yazdigim gibi. Hap icerken son zamanlarda biraz daha rahatim ancak yemek yeme hizimda bir degisiklik yok. Yutma fobisi basligi altinda bu yazim disinda baska yazilarim da var. Onlari da okumanizi tavsiye ederim. Bir de probleminizin kapsami nedir ve ne derece ileridir? Cozmek icin attiginiz adimlar var mi? Bunlari buradan paylasabilir misiniz?
      Tesekkurler.

      Sil
  5. Hap ufaksa yutabiliorum da oyle buyuk haplar yutamiorum. Bende bu yemek yutma fobisi son bi senede hortladi. Boyle bir sorunum yoktu. Psikologa ve psikiyatriste gittim biri panik ataksin dedi oburu fobin bile yok senin dedi. Aklimin karisikligini siz dusunun. Eger aklima gelirse oluyor resmen aklima gelmezse normal yiyorum. Aklima gelirse artik cigne babam cigne yut yutabilirsen. Yani en iyi cozum bu seyi akla getirmemek ama iste nasil. Resmen beynimizin bir oyunu diorum ben. Arastirdim ve yazilariniz hepsine baktiktan sonra size yorum yaptm zaten. Cunku herkes yasadigini biliyor. Ayni seyi yasayanlar birbirini daha iyi anlar. Ama ne doktor ne baska bisey sadece sadece unutmak lazim bu fobiyi tek cozumu bu :((( bence

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Selam, senin olayın benimkinin daha az şiddetli hali anlaşılan. Son bir senede hortlamasının bir nedeni var mı? Yani yaşadığın bir olay, stres vs... Düşünmeyince, kafana takmayınca rahat olman güzel bir şey. Bu şekilde baş edebiliyorsan düşünmemeye devam ;)

      Sil
  6. Bilmiorum ozellikle ne etkiledi. Durup dururken basladi. Aklima gelmezse yiyorum diorum da yuzde doksan aklimda oluo genelleme yaparsak. Genelde sikintili yani yemek yiyislerim 💆

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Günde en az 3 öğün yemek yediğimizi düşünürsek aslında yaşam kalitenizi etkileyen bir durum gibi. Bir uzmandan destek almayı deneyebilirsiniz. En azından denemiş olursunuz, çaba sarfetmiş olursunuz.

      Sil
  7. Çok teşekkürler.. Benim gibi bir insan görmek beni gerçekten mutlu etti. Bu konuyla ilgili bütün yazılarını okudum ve çok teşekkür ederim.. Aklıma söyleyecek baska bir şey gelmedi..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok geçmiş olsun, yorumunuz için teşekkürler.

      Sil
  8. Merhaba, ben de yutma güçlüğü çekiyorum. Çocukken annemin boğulma tehlikesi atlatmasına şahit olmuştum. Beni o olayların etkilediğini düşünüyorum. Şimdi neredeyse 1 yıldır bu sorunla karşı karşıyayım. Çok zayıfladım. Yemek yemek istiyorum ama yutamadigimi, yiyeceklerin bir yere takıldığını hissetiğim an yemek yemeyi bırakıyorum. Bu duruma çok üzülüyorum. Ancak psikolog ile bunu bir cozume kavusturabilecegime dair de inancım yok. Nasıl bir tedavi olmalı bilmiyorum. Siz hala bu konudan şikayetçi misiniz yoksa bir cozum bulabildiniz mi ? Eğer çözüm bulabildiyseniz beni de yonlendirirseniz pek memnun olurum. Umarim kısa zamanda herkes iyileşir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mehtap Hanım merhaba,
      Öncelikle geçmiş olsun. Şahit olduğunuz durum sizde derin izler bırakmış belli ki! Deneyimlerimden yola çıkarak naçizane tavsiyem -durum her ne kadar psikolojik gibi görünse de- öncelikle yutmanıza engel fiziksel bir durumunuzun olup olmadığını araştırmanızdır. Sonrasında bir psikologla görüşmeniz yerinde olur. Psikologunuz ihtiyaç duyarsa sizi psikiyatra yönlendirecektir. Benim yaşadıklarımın üstünden hatırı sayılır bir zaman geçti. Bu arada bebek sahibi oldum ve bebeğim bütün odağımı değiştirdi. Şu an yemek yerken bir rahatsızlık yaşamıyorum. Ne zamandır hap yutmayı denemedim ama nasıl olur bilmiyorum. Yani olay her zaman dediğim gibi bizde bitiyor. Benim odağım değişince üstüne çok da düşünüp kendimi germeyince daha iyi hissetmeye başladım. Kendinize inanın ve kendiniz için bir şeyler yapın. Gelişme kaydederseniz buradan paylaşmanızı rica ederim.

      Sil
  9. Merhaba yutma fobisi çok çektim cekiyorum . Hamileyim de ustelik bazen kendi tukurugumu yutamıyorum. Lanetlendim mi önceden yoktu artık hep açım cunku yiyemiyorum. Nasıl bitecek bu çile :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok geçmiş olsun, hamilelik stres yaratmış olabilir sizde. Sizi bekleyen yeni bir hayat, doğum stresi, üstünüzdeki sorumluluk vs hepsi stres kaynağı aslında. Bu nedenle de böyle bir fobi hortlamış olabilir ama sizin ve bebeğiniz sağlığı için yemek yemeniz gerekiyor bunu da biliyorsunuz. Bu nedenle vakit kaybetmeden bir psikologla görüşmenizi tavsiye ederim. Üstünüzdeki stres azalır ve fobinizin dozu bu sayede biraz düşer belki. Allah yardımcınız olsun. Bebeğinizi sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim.

      Sil
  10. Merhabalar..Ben de aynı sıkıntıdan muzdaribim.Yutkunma problemim bebeğim 3 aylıkken bir anda başladı (Bu arada sizin de bebeğiniz hayırlı olsun :) Bir aksam yemeğinde yutkunma refleksim kayboldu ve o gün bu gündür devam ediyor.Yaklaşık 3 ay oldu.Tomografi,mr,endoskopi gibi tetkikler yapıldı boğaz kaslarının gergin olduğu ve sebebinin psikolojik olabileceği kanısına varıldı.Öncelikle psikiyatr ile görüştüm ilaca başladık ancak hiç faydası olmadı 3aydir..Şimdi de psikoterapi öneriyorlar..İnternetten araştırdık geçen hafta görüştük bir psikologla sonuç hüsran..Hiç mi hiç güven vermedi..Araştırmaya devam ediyoruz şuan..Siz bebekten sonra düzeldi demişsiniz peki bu arada psikoterapi aldınız mı? Aldıysanız ne kadar devam ettiniz? 13 14 kilo verdim bu süreme,sabahtan akşama kadar bişeyler yemeye çalışıyorum ayakta durabilmek için..Bir tabak çorba saatlerimi alıyor.Özellikle psikoterapi konusunda bu süré içerisinde farklı bi tecrübeniz oldu mu merakla cevabınızı bekliyorum...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öncelikle cevaptaki gecikmeden dolayı kusura bakmayın, bebeğimden sonra pek vakit ayıramadım bloguma. Güzel dileğiniz için çok teşekkür ederim. Siz de sağlıkla büyütün inşallah bebeğinizi. Sizin de bildiğiniz gibi doğum sonrası lohusalık, yeni durumlara alışma, uykusuzluk vs aslında tüm anneler için stres kaynağı. Stres fobileri tetikleyen bir neden malesef. Sizde de böyle olmuş gibi geldi yazdıklarınızı okuyunca. Herşeyden önce mümkün olduğunca stresten uzak durun ve kendinize inanın. Bu yazımdan sonra gerçekten de SON verdim sürece. Psikologa gitmedim. Hamileliğim nedeniyle ilaç kullanmam gerekti ama onlarda da hep küçük ilaçları tercih ettim ki yazılarımın tümünü okuduysanız en küçük hapı bile yutamıyordum. Bebeğim doğunca da kafamı kaşıyacak, bu konu üstüne düşecek vaktim olmadı açıkçası. Birkaç defa hap yutmam gerekti ama baktım kalbim yine küt küt atıyor. Hap konusunda hala korkularım var anlayacağınız. Ama yemek konusunda oldukça rahatladım. Yemeklerimi rahatça, daha az çiğneyerek yutabiliyorum. Psikoterapi önerir miyim derseniz, bu konuda daha önce çalışmış ve güvenebileceğiniz bir prikolog olursa neden olmasın derim. Çünkü işin derininde hakikaten psikolojimiz yatıyor. Ama güvenmediğiniz, içinize sinmeyen bir psikologla değil devam etmek başlamayın bile. Ben bu hatayı yaptım, güvenip inanmıyorsanız olmuyor malesef.
      Çok çok geçmiş olsun, güzel haberlerinizi bekliyorum.

      Sil
  11. Bu sorun hakkında yazdığınız samimi yazıların hepsini okudum. Anlatmak istediklerim ancak bu kadar güzel ve birebir anlatılabilirdi. Empati kurup psikoloğa gitmiş kadar oldum. Sizinle aynı problemi yaşayan insanlar için kendi deneyimlerinizi yazarken harcadığınız emeğin kutsallığından dolayı sizi tebrik ederim. Bendeki problemin çözümü için azim ve kararlılık gösterme fikrimi tetiklediniz. Umarım başarılı olurum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, birilerine faydam olduysa ne mutlu bana. Bol şans diliyorum. İlerleme kaydederseniz buradan paylaşmanızı rica ederim.

      Sil
  12. Yutma güçlüğü yaşıyorum psikiyatriyde gittim 10mg paxera yazdı gönderdi. 2 haftayı geçti 17 hap bitirdim ama sonuç yok iyileşemedim katı yutamıyorum. sıvıyı bile zar zor sürekli aklımdan çıkmıyor ve boğazıma sürekli takılıyor 5-6 kez boğulma tehlikesi yaşadım. siz iyileştiniz mi ?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba çok geçmiş olsun. Katı bişey yutamazken hapı nasıl yutuyorsunuz? Bunu yazan çok arkadaş var, lütfen biri bana anlatsın. Çünkü yutma korkusu olan biri hapı nasıl yutuyor anlayamıyorum. Ben eskiye göre daha iyi durumdayım, hap yutma konusu hala sıkıntılı ama yemek yemede artık rahatım, psikiyatr yerine psikologa gitmeyi deneyin isterseniz. İlaç çözüm olmamış belli ki. Kaldı ki böyle durumlarda direk ilaç tedavisine başlamak yerine önce psikologa gidip, psikolog yönlendirmesi ile psikiyatra gitmek daha doğru gibi geliyor bana. Bol şans.

      Sil

Yazarsan bağ, yazmazsan dağ olur :)