2 Ocak 2015

Evvel Zaman İçinde : Sel



Ben ve öteki tekim ilkokul çağlarındaydık, o sene öğlenciydik. Hiç sevmezdim öğlenci olmayı. Sınıf kapkaranlık, okuldan çıkıyorsun gün bitmiş. O zamanki evimiz apartmanın giriş katındaydı ve yol seviyesi evimizin bahçe kapısından daha yukarıdaydı. Yağmur yağdığı zamanlar evimizin önündeki yolda sel olurdu hep.
2 damla yağmur yağsa hoop bizim evde yani. Yine öyle karanlık günlerden biriydi, kış ve bardaktan boşalırcasına yağmur yağıyordu. Ben ve öteki tekim okuldaydık, yağmuru görünce başladık ağlamaya.

”Hocam bizim evi sel basacak yine, eeeeeeeee ;(“

Evimize sel suyu girdiği zamanlar geliyor gözümün önüne. Annem babam o soğukta sırılsıklam suyu boşaltmaya çalışırlardı canlarını dişlerine takarak. Komşular da yardım ederlerdi sağolsunlar.  Bu sebepten sanırım, yağmuru hiç sevmem.

Yağmur devam ettikçe sınıfa karanlık daha bir çöküyordu sanki. Ders nasıl bitti, okuldan nasıl çıktık bilmiyorum. Çıkışta annemle karşılaştık, yağmur yağıyor ıslanmayalım diye şemsiyeyle gelmiş bizi bekliyordu. “Anne evimizi sel bastı mı?” diye sorduk acı acı. Yok dedi kızım, sel basmadı merak etmeyin. 

Mucizevi bir şekilde evimize yağmur suyu dolmamıştı o gün, göz yaşlarımız merhameti mi getirmişti bize, kim bilir? 

4 yorum:

  1. Yanıtlar
    1. Kapı gıcırtısına ağlayan çocuklardık, hoş hala öyleyiz :)

      Sil
  2. Demekki allah cocuklara o kadarda acimasiz degilmis:))
    Bu ulke yuzunden bende nefret ettim yagmurdan:( 29 gun hic durmadan yagdi, kabus gibiydi:((
    En son 1949 'da 31 gun hic durmadan yagmis, birde ben geldikten sonra:( Lanetlimiyim neyim:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yağmur rahmettir, berekettir ama ben de yağmurdan pek hazzetmiyorum :) 29 gün inanılmazmış ama :(

      Sil

Yazarsan bağ, yazmazsan dağ olur :)