19 Kasım 2014

Yutma Fobisi Vol.8 : Ve Perde!


Herkese kocaman bir merhabaaa.
Önceki postumda 8. seansta hap yutma denemesi yapacağımızı söylemiştim ve o gün geldi çattı.

Başta çok rahattım ama akşam oldukça, seansı yapacağımız binaya yaklaştıkça korku ve endişe seviyem arttıkça arttı. Endişeli olduğumu söyleyince psikologum "Biraz daha EMDR yapalım, rahatlayın sonra deneyelim" dedi. EMDR yaptık. Çok rahatladığımı söyleyemem ancak bu seans bitmeden hap denemek istiyordum ve EMDR yi bitirip denemeye geçtik. Deneme için aşağıda gördüğünüz 3 farklı boyutta şeker almıştım.


Başlangıcı en küçük olan 1 numaralı şekerle yaptım. Şekeri ağzıma alınca kalp çarpıntım arttı, ellerim titredi. İlk yudumda yutamadım. 3. yudumda gönderebildim nihayet. Amacım 2 numaralı şekeri de denemekti ama cesaret edemedim. Önce hapı nasıl yutmam gerektiğini öğrenmek için 1 numaralı şekerle devam etmek istedim. Bu seans boyunca 4 adet 1 numaralı şekerden denedim. 1 tanesini yutamadım, çıkardım. Diğer 3 ünü zar zor yuttum. Sonrasında psikologuma bu hafta boyunca ara ara deneme yapacağımı söyledim. Kendi kendime de denemeliydim.

Bu deneme beni mutlu etti mi? Etmeliydi belki ama etmedi. Neden mi? Daha ilk yutma fobisi postumda bahsettiğim, mayıs ayında acil serviste ağlaya sızlaya hap yutma deneyimimden çok da uzağa gidememişim onu anladım. O hap 1 numaralı şekerden çok daha büyüktü. Mayıs ayında denediğim hap 1 numaralı şeker boyutunda olsaydı ancak bu kadar zorlanabilirdim diye düşündüm.


"Çok da iyi değildi. Ben 2. şekeri de deneyebilirim diye düşündüm ama hala panik var."

"Kendine haksızlık etme. Sadece bu başarının tadını çıkar. Gayet iyiydi bence."

"Ama mayıs ayındaki denememle aynı korkuları yaşadım. O gün denediğim hap da bu kadar olsa ancak bu derece zorlanırdım. Çok da bir ilerleme göremedim kendimde, bilmiyorum?"

Bu cümlemin üstüne psikologum yüzüme baktı ve "Ben de bilmiyorum" dedi. Öylece kalakaldım. Kliniğin lambasını kapattı ve çıktık.

Kimseye haksızlık etmek istemem ama bu profesyonel bir yaklaşım gibi gelmedi bana. Daha önce süre konusunda sıkıntı yaşamamıştık. Benim de geciktiğim zamanlar oldu, onun seansının geç bittiği benim beklediğim zamanlar da. Birbirimizi karşılıklı hoşgörüyle idare etmiştik. Ama bu davranış da neydi böyle? Kızgın mıydı? Bana gıcık mı olmuştu? Yoksa seans süresi bitti ve o noktadan sonra pek de bir şey beklememeli miydim?
Aranızda psikologa giden veya psikolog olan biri varsa bana bir deyiverin neydi bu Allah aşkına?
Ben endişemi anlattım ve karşılığında aldığım cevap "Bilmiyorum" oldu. Psikoloji eğitimi almamış bir arkadaşımla bile dertleşsem böyle bir cevap almazdım sanırım.
Zaten güven problemimiz vardı. Bu durum da tüy dikti resmen. Eve gidince çok kötü oldum. Kendime fazla yükleniyorum belki ama daha iyisini bekliyordum.


Olmadı...

23 yorum:

  1. cevabı uzman olan birine uygun değil tabi haklısın..ama uzman dediğin de bir insan onun da boş anı kendini bıraktığı bir anı olabilir. tabi sen tüm seanslarınızı hislerini toplayıp bir karar vermelisin..
    bence artı eksi çalışması yap..ben hep yaparım her konuda... aklına gelen bu psikologla ilgili her olumlu şeyi artı tarafa her olumnsuz şeyi de eksi tarafa yaz..ama aklına gelen tüm detayları.. zaten bi bakacaksın bi taraf dolmaya başlamış ..iç sesine kulak vereceksin o zaman...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben çok sıkıldım ama artık, vazgeçip koyvermekten korkuyorum.

      Sil
    2. vazgeçmek diye birşey yok... kendine değer veriyorsan kıymet veriyorsan kendini mutlu memnun etmenin, sıkıntılarının çözümünü bulmanın çaresini bulacaksın. sen buna değersin... 1 tane hayatın var o da bu... kendine sevgiyle şefkatle sarıl bunu da halledeceğiz de..buna inan.. ha böyle ha şöyle... ha bu doktorla ha a yönetimyle ha b yöntemiyle... hayat keşif... sen de kendini sıkıntının çözümünü keşfedeceksin bi şekilde..
      belki çok yaklaştın belki çok uzaklaştın ama çabaya değer...araştırmaya değer... elbette maddi de zor böyel şeylerle uğraşmak .. maneviyatını güçlü tut bari..

      Sil
    3. upuzun bir şeyler yazdım az önce :( ama hepsi gitti sanki onaylamadı off gıcık oldum ..inşallah ben yanılmışımdır da çıkar yazdıklarım..

      Sil
    4. Yazdiklarin gitmemis merak etme:) Iyiki de gitmemis. Ne guzel yazmissin. Cok tesekkur ederim.Dedigin gibi belki cok yaklastim belki de cok uzaklastim. Nerdeyim acaba?!?!!

      Sil
    5. ohh sevindim slinmediğine.. işdeyim işdeykende hep hızlı hızlı birşeyler yapabiliyroum işdışı..o yüzden tekrar yazamayabilridim..
      şu an nerde olduğun değil ne kadar değişmeyi gelişmeyi istediğin önemli..

      Sil
    6. Teşekkür ederim. Istek onemli tabi de cok uzakta olmamayi umit ediyorum yine de :)

      Sil
  2. meraba. hoşgeldiniz bloguma. yine görüşürüz ki. bu yazınız da ne kadar ilginç ama. hiç bilmediğim bir konu :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim deeptone, sen de hoş geldin ;) Yutma korkusu ilginç mi bilemiyorum ben baş belası olarak tanımlıyorum kendisini ;) Yorumun için teşekkür ederim.

      Sil
  3. yani yutma korkusu ilginç işte di mi yaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İlginç tabi canım, ne var ki yutmada. Ben bu konuda özürlü yaratılmışım :D

      Sil
  4. dur bi saniye ya aklıma ne geldi. hangi şehirdesin bilemedim şu anda yeni arkadaşımsın çünkü ama bak eft tedavisi alabilirsin. istanbulda izmirde filan var iyi uzmanlar bildiğim. unutma bi araştır eft. emotional feeling transfer. çözersin yani. sınav korkusu ve su korkusu olan arkadaşlarımı götürmüştüm. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. EFT yi ben de duydum, hatta psikologum nasıl yapılacağını da gösterdi ama hiç denemedim. İşe yarayacakmış gibi gelmedi pek. Bu akşam bi denesem mi ki :) İstanbul' dayım, İstanbul' da arkadaşlarına tavsiye ettiğin biri var mı?

      Sil
  5. dur ya adını unuttum şimdi bi saniye neydi anadolu yakasında bi bakıyim du ya da arkadaşlarıma sorayım. eft yapan psikolog değil zaten. alternatif tıp. ay hiç iyi olmaz mı. caddebostandaydı sanırım. net bilgiyi alınca sölücem sana. bu akşam mı hah haa. hemen diyon bakkala gider gibi giderim hemen ya nası alışmışsın sen ya böle gidivermeye doktora :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ehuehue, dur sakin yanlış anladın. Benim psikologum nasıl yapılacağını anlatmıştı, akşam evde denerim diye şeettim. Öyle araştırmadan etmen çat diye gidecek değilim, endişelenme ;)

      Sil
  6. Lise bitimine kadar hap asla yutamadım. Bir kaşığın içerisinde su ile ezip içiyordum. Antibiyotik saatim bir defasında okul zamanına denk gelmişti. Evden getirdiğim kaşıkla hapı ezdim tuvaletin bir köşesinde içtim. Birileri görüp alay edecek diye korkuyordum. Saçmalık işte. Şu anda hap yutabiliyorum ama o anlar aklıma geldiğinde boğazımda takılı kalıyor. Nasıl yendiğime gelince daha büyük bir psikolojik sorun ile karşılaşınca beynim yutma fobisini sanıyorum kendiliğinden geri plana itti.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu problemini yenmene sevindim. Bahsettigin daha buyuk problemini de yenmissindir umarim. Beyin boyle ilginc bir sey iste.

      Sil
  7. aklımda. ilgili arkadaşa ulaşamadım daha ondan. :)

    YanıtlaSil
  8. bugün de randevun vardı sanki di mi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet 29 kasim'da randevum vardi, gittim. Detaylari aktarmak icin biraz sure gecsin istiyorum, post yazacagim bu konuyla ilgili ;)

      Sil
  9. gülcan arpacıoğlu. eft için. anadolu yakasında :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim deep, önce psikologumun gösterdiği şekilde deneyeceğim eft yi, işe yaramazsa düşünebilirim ;)

      Sil

Yazarsan bağ, yazmazsan dağ olur :)