8 Ekim 2014

Yutma Fobisi Vol.5 : Bu Ne Şimdi!

Bu konuyla ilgili bir önceki yazımda 2. seanstan bahsetmiştim ve karanlığın içinde kaybolmamdan. O tarihten sonra 2 seans daha gittim ve 4. seansımı tamamladım.

3. seansta yine EMDR ye devam ettik ama yine karanlık yine korku filmlerinden fırlayan sahneler. Bu seansın sonunda psikoloğum yutma problemimin yanında bir korku kavramımın olduğunu ve EMDR de serbest çağrışımla ilerlediğimizde bu korkumun yutma fobisini bastırdığını ve yutmaya odaklanamadığımı söyledi. Bir sonraki seansta yutma-ilaç konusundan uzaklaşırsam kendisi beni yönlendirerek ilaca çekeceğini söyledi ve seansı bitirdik. 3. seansın sonunda da sıfıra sıfır elde var sıfır yani.

Bu seans öncesinde tiroid kontrolüm için doktora gittim ve bingo! Değerlerim yüksek dolayısıyla ilaç kullanmam gerekiyormuş. Bunu da paylaştım psikologumla ve bunun bir fırsat olduğunu, ilaç içmeye başlarsam sürece katkısı olabileceğini belirtti. İşin doğrusu ben de bir yandan kendimi yoklamak istiyordum ki hayat bana böyle bir oyun oynadı. İlaç içmeye başladım mı, henüz değil; çünkü değerlerim yüksek çıkar çıkmaz ilaç kullanma taraftarı değilim. 1 ay gibi bir süre bekleyip sonrasında testleri tekrarlayacağım ve yine yüksekse kaçış yok. Bu sorunla yüzleşme zamanı! Şimdilik bu konu askıda anlayacağınız.

4. seansım ise berbattı. EMDR ile devam edeceğim diye düşünürken hipnoz ile devam etmeyi önerdi psikologum. Hipnoz dediğimiz klinik hipnoz, öyle kendimi kaybedeceğim bir durum olmayacaktı. Size bırakıyorum dedim ve 4. senasta hipnoz denedik. Hipnoz esnasında gözlerimi kapatıyorum ve bu sefer beynim değil psikolog yönlendiriyor beni, ben de hayal ediyorum. Yogada rahatlama için kullanılan teknik aslında. Çayırdasın çimendesin, deniz kenarındasın. Aman da rahatladın, güneş geldi ayaklarına hissettin gibisinden. Sonrasında ise bir deniz kenarına geldim ve şezlongda otururken 2 tane ilaç içtim güya. Hayal edebildim mi peki, bu konuda çok başarılı olduğumu sanmıyorum.

Seans bitti ve değerlendirmeye geçtik. Psikologum artık denemeye başlamamız gerektiğini, yol kat ettiğimizi düşündüğünü söyledi. Kalakaldım, başımdan aşağı tonlarca kiloluk tuğlalar düştü sanki de altında kaldım.

“Ama EMDR ne oldu hani sorunun kökenini bulacaktık?”

“Yutma korkunuzdan daha baskın bir korkunuz var, EMDR sürecini uzatacak bu. İsterseniz EMDR ile devam edelim ama bu süreç çok uzayacak 1 yıl bilemedin 2 yıl.”

“Hani bilişsel davranışçı terapi uzun sürerdi de EMDR de daha kısa sürede çözerdik. Başta konuştuğumuzun tam zıt noktasındayız.”

“Her yöntem herkese uymayabilir. Sorunun kökenini çözmek istiyorsanız dediğim gibi uzun sürecektir. Ben sizi kısa sürede sorununuzu çözmek için bu sürece yönlendiriyorum.”

“Ama denemek değil sorunun temelini çözmek istiyordum siz de bu yönde yönlendirdiniz beni. Başka türlü konuşmuştuk. Şimdi yuttum diyelim tekrarlarsa bu problemim ne olacak. Yemek yeme sorunum ne olacak?”

“Tekrarlayabilir ama artık daha deneyimli olacaksınız ve daha kısa sürede atlatacaksınız. Hapı yutarsanız yemek yeme sorununuzun da çözüleceğini düşünüyorum.”

Ne bu şimdi, ne bu ne! Her şey yerle bir. EMDR, sorunun temeli… Hepsi ama hepsi tuğla olup kafama kafama düştü. Sorunun temelini çözmezsek olmazdı hani, doğrusu diğer türlüsüydü ve EMDR çok başarılıydı hani? 4 seanstır zaten psikologumla kuramadığım pamuk ipliğine bağlı olan güven kırıntısı da rüzgara kapılıp uçup gitti. Bağırıp çağırıp etrafı dağıtmak, küfürler savurup çıkıp gitmek istedim. Kendimi kandırılmış hissettim. Becerememiş de beni başka yollara yönlendiriyor diye düşündüm. Sinir oldum. Kibar bir dille anlattım mümkün olduğunca. Bu düşüncelerimin fazlasıyla farkındaydı bana göre ama neymiş şanslıymışım ki çok fazla yöntem biliyormuş, şanslıymışım ki farklı farklı yöntemler denemeye açıkmışım.

Ne denir şimdi, ne yapılır söyleyin bana!

Her yöntem herkeste işe yaramayabilir eyvallah. Belki ilerlediği yöntem doğru eyvallah ama en başta beni niye umutlandırdın söyle bana. Bana bu süreci niye açık açık anlatmadın. EMDR çözmezse denemeye gidebiliriz, %100 çözüm değil demedin? Kandırılmış hissetmem gereksiz alınganlık mı sizce?

Yazıya dökebildiğim hissettiklerimin binde biri belki. Bir sonraki seansta su içmeyle başlayacakmışız. Gelirken yanımda su getirmeliymişim. İyi de ben sana güvenemedim ki, yanımda su getirmek yerine üstüne soğuk bir su içmeliyim belki!

Çıktım odadan, binadan. Eşim geldi aldı beni. Ağzımı açıp tek kelime edemedim, başladım hüngür hüngür ağlamaya. Yanlış yerde olduğum için, böyle olduğum için, her şey için...


Bir sonraki seans yarın ve ben gitmeli miyim bilmiyorum…


8 yorum:

  1. :( ne diyeceğimi bilemedim... ben olsam sanırım yine giderdim..son bir şans daha nasıl hissediceğime bakardım yine.. bu tür tedaviler sanırım sürece yayılıyor ..ama doktora güven ve bağlılılık hissi önemli..belki o enerjiyi beraber yakalayamadınız ve o yüzden ne yapsa belki de etkilenmiyorsunuzdur yani güven hissi kırıldı oluşmadıysa kendini açamıyorsundur bilinçaltı olarak belki..nacizane düşüncelerim bunlar.. dilerim bu doktorla yada başka biriyle bu sorunun dibine iner ve çözersin..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de bilemiyorum ne diyeceğimi :( Yorumun ve içtenliğin için çok teşekkür ederim. Sanırım gideceğim akşam ve güven sorunundan da bahsedeceğim. Güzel dileğin için amin diyorum, umarım bir çözüm bulabilirim.

      Sil
  2. Twitterda ilgiyle takip ettiğim @terapidefteri var.. Deniz diye bir hanım.. doktor.. ona mail atıp danışsana belki iyi birine yönlendirir..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim önerin için, hemen yazdim. Umarim donus yapar. Bekliyorum...

      Sil
  3. Merhaba bende aynı dertten muzdaripim 8 yıldır sorunum devam ediyor. Diğer yazılarda tarif ettiğiniz gibi lapa gibi olmadan yutamıyorum hap içemiyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öncelikle çok geçmiş olsun. Konuyla ilgili yazdığım yazıları okuyabilirsiniz, bir faydası olur belki. Sorunu aşmak için çaba sarfetmek gerekiyor. İyi şanslar.

      Sil
  4. Buraya yazmada problem yaşadım onun için kısa bir deneme yazmışdım sanırım onay gerekiyor.En son yutma bozuklukları merkezine gittim(hacettepe) sağolsunlar çok ilgilendiler videolu yutma anını içeren baryumlu film çekildi bir probleme rastlanmadı daha önce bir çok da kbb uzmanına gittim yine bir sonuca ulaşamadım.Psikolağa bir defa gittim gittiğin gün bir yardımı dokunamıycağını sezdim kendimi öyle kabul etmiş gidiyordumki toplumda çok zorlandığımı hissettim kız arkadaşımla dısarda yemek yemek eziyet iş yemekleri eziyet haline geldi evde ise çoğu zaman bebek biskivüsü ve sütü karıştırıp mama yapıp yiyordum artık bunları kendime yakıştıramıyorum sizinde dediğiniz gibi bu mal rahatsızlığı yenmeliğiz ben de çözüm yolu arıycam yardımlaşalım vol6 yazınız var mı ?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, yorumlar onay gerektiriyor. Hacettepe' de yutma bozuklukları merkezi olduğunu bilmiyordum. Fiziksel olarak yutmanıza engel bir durum olmadığına göre sizin de sorununuz psikolojik. Konuyla ilgili diğer yazılarımın linklerini aşağıya ekliyorum. Umarım faydalı olur ve bu problemden kurtulursunuz. Bir gelişme kaydederseniz buradan paylaşabilir misiniz?
      Teşekkürler.

      http://www.tidyghost.com/2014/10/yutma-fobisi-vol6-dogaclama.html
      http://www.tidyghost.com/2014/11/yutma-fobisi-vol7-ay-hadi-insallah.html
      http://www.tidyghost.com/2014/11/yutma-fobisi-vol8-ve-perde.html
      http://www.tidyghost.com/2014/11/yutma-fobisi-vol9-sanrm-koyverdim.html
      http://www.tidyghost.com/2014/12/yutma-fobisi-vol10-ne-durumdaym.html

      Sil

Yazarsan bağ, yazmazsan dağ olur :)